Sağlık

50 yaşlarındaki kişilerde daha çok rastlanan bazal hücreli epitel urlarının çoğu, yayılıcı özellikleri fazla olmayan, yerel kötücül urlardır. Uzaklara yayılma (metastaz) ve lenf düğümlerinde büyümeye yol açma eğilimleri yoktur. Özellikle yüzde yerleşir, uzun süre hiç değişmeden ilk görünümlerini (pembe ve şişkin bir yükseklik) koruyabilirler. Daha sonra, çeşitli görünümlere bürünürler.

Düz epitel uru, körelmiş, pigmentleşme geçirmiş ve genişlemiş kılcal damarlar kapsayan bir merkezin çevresinde dizilmiş saydam kabarcıklardan oluşan bir urdur.

Pembe lekelerden oluşan tomurcuklu epitel uru, çok ince bir kıvrımla çevrelenmiş ve yüzeyi körelmeli, düzensiz bir görünüm almıştır. Kabuk ve hafif yaralaşmalar vardır.

Skleroderma biçimli epitel urunun yerel yayılma eğil mi çok fazladır. Genellikle merkez bölümünde bir sertleşme, damar genişlemeleri verdir. Ama daha ender biçimlere de bürünebilir.

Evrimleri genellikle çok yavaş olan bazal hücreli epitel urları, bazen hızla büyüyebilirler. Ama kötücül özellikleri her zaman yerel kalır, kesinlikle iç organları ya da lenf düğümlerini etkilemez. Başlıca tehlikeleri (özellikle çok sayıda bulunduklarında), tekrarlama eğilimlerinin yüksekliği ve yerel bölgesel yayılma özelliğidir. Bazı aşındırıcı biçimlerse, yol açtıkları damar yaralanmaları ve kanamalar nedeniyle tehlikelidirler (delici epitel urları).

Bazal hücreli epitel urlarının doku incelemesinde, gruplar halinde toplanmış, bağdokusu tepkisi gösteren bir üstderiye gömülmüş tek tipte üst-deri hücresi (bazal hücreler) çoğalması görülür.