Sağlık

You are browsing the archives of Urlar.

İyicil beyin zarları urları Beyin zarları iyicil urları (menenjiyomlar), bütün urların yüzde 10 kadarını oluşturur; özellikle 20-50 yaş arasındaki kadınlarda görülürler. Beyin sert zarı üstünde kemik ile beyin arasında oluşmuş sert kütlelerdir; beyin dokusu içine yayılmaz, ama beyni itip sıkıştırarak zedelenmesine neden olurlar. İyicil beyin zarları uru, sınırlı ve iyicil bir ur olmakla birlikte, tekrarlayabilir. [...]

Nedenleri henüz anlaşılamamış, çoğunlukla kalıtımsal ve ailesel özellikli, deriyi, gözün ağ tabakasını ve sinir sistemini etkileyen, ender rastlanan hastalıklardır. RECKLİNGHAUSEN HASTALIĞI Recklinghausen hastalığı (neurofibromatozis), başlıca belirtileri deri üstünde (gövdede), saplı yumrular biçiminde ortaya çıkan, sütlü kahve renginde, çeşitli biçim ve büyüklükte lekelerdir. Hastada ayın zamanda deri altında çevresel sinirler üstünde ya da derin sinirler düzeyinde [...]

50 yaşlarındaki kişilerde daha çok rastlanan bazal hücreli epitel urlarının çoğu, yayılıcı özellikleri fazla olmayan, yerel kötücül urlardır. Uzaklara yayılma (metastaz) ve lenf düğümlerinde büyümeye yol açma eğilimleri yoktur. Özellikle yüzde yerleşir, uzun süre hiç değişmeden ilk görünümlerini (pembe ve şişkin bir yükseklik) koruyabilirler. Daha sonra, çeşitli görünümlere bürünürler. Düz epitel uru, körelmiş, pigmentleşme geçirmiş [...]

İyicil üstderi urları Başlıca özellikleri çok yavaş gelişmeleridir. Sınırlı ve yereldirler; çok çeşitli tiplerde olabilirler. Virüs kökenli epitel urları Virüslerin, birçok hücre çoğalması olayında etkin rol oynadıkları bilinen bir gerçektir. Virüslerin neden oldukları başlıca urlar arasında  yalın siğiller, ayak tabanı siğilleri, cinsel organ kondilomları, siğil görünümleri, iyicil epitel urları ve bulaşıcı yumuşak yumrular sayılabilir. Yalın [...]

Deri ve derialtı dokusunda damarlarda bir genişlemeyle birlikte ortaya çıkan yeni damar oluşumları, bir damar uru oluşturur. Bu oluşum çoğunlukla, birbirini izleyen iki etmenin sonucudur: Doğuştan oluşum bozukluğu; sonradan ortaya çıkan iltihap süreci. Damar urları, dokusal ve klinik belirtiler açısından iki grupta sınıflandırılırlar: Yalın ve karmaşık damar urları; düz damar urları; YALIN VE KARMAŞIK DAMAR [...]

YAYGIN İYİCİL EPİTEL URU HASTALIĞI Derinin yerel kalınlaşması sonucu tabakalar halinde yükselmiş, deri kabartılarını andırır kabartılarla yansır. Yüzeyleri sık, düzensiz koni biçimi ya da iplik biçimi çıkıntılardan oluşmuştur. Bu görünüme virüs kökenli deri bozunları, irin, benler ve urlar neden olur. Görünüm ayrıca Acanthosis nigricans hastalığının belirtisidir. ACANTHOSIS NİGRİCANS Nedenler Nedeni bilinmeyen, ender raslanan bir deri [...]

Bazal hücreli epitel urlarından daha ender görülen ve gelecekleri çok daha kötü olan yassı epitel hücreli urlar, çok katlı yassı epitel ile örtülmüş deri ve mukozalardan çıkar. Üstderinin kanserli yozlaşmaya uğramış hücreleri, taban zarlarını (bazal zar) yırtarak altderi ve derialtma yayılır. Teşhis Yassı epitel hücreli urların en sık görüldükleri bölgeler yüz (alın, şakaklar), saçlı deri, [...]

DERÄ°ALTI MANTAR HASTALIKLARI MANTAR URLARI Mantar urları (misetomlar), süreÄŸen iltihaplı yalancı urlardır. Bazen çok büyük boyutlu olan bu urlar deriye açılır, içlerinden akan irinde, neden olan asalağın özelliklerini taşıyan tanecikler (mantar liflerinin birikmesiyle oluÅŸurlar) bulunur. Hastalık, tropikal ve astropikal ülkelerde, özellikle Afrika’da (Senegal, Moritanya, Çad, Sudan) çok yaygındır. Çıplak ayakla dolaÅŸmak, ortaya çıkışını kolaylaÅŸtırır. Sorumlu [...]

URLAR Timüs hastalıklarının en önemli bölümünü timüs urları oluşturur. TEŞHİS Klinik belirtiler Klinik belirtiler çok değişken ve çoğunlukla, çok hafiftir. Bir timüs uru, çok büyük olabildiği halde hiç klinik belirti vermeyebilir. Başka bir nedenden ötürü istenen akciğer filmlerinde raslantıyla ortaya çıkarılabilir. Urun çevreye bası yapması belirtileri Urun gelişmesinin başlangıç döneminde, timüsün çevre organlarına yaptığı basıya [...]

AĞIZ BOŞLUĞUNUN KÖTÜCÜL URLARININ TEDAVİSİ En iyi tedavi, bozunu başlangıcında iyileştirmektir. Bozunun ortaya çıkarılması görevi, diş hekimine düşer. Herhangi bir travma (iyi oturtulmamış bir protez, taşan bir dolgu, v.b.) bir yaraya yolaçtığında, sözkonusu nedenin ortadan kaldırılması gerekir. Travmanın ortadan kaldırılmasından sonra iyileşmeyen bütün bozunlar kuşkuyla karşılanmalı ve biyopsi yapılmalıdır. Ayrıca yaralaşma, sertlik, kanama, lenf düğümü [...]