Sağlık

ENFEKSİYON KÖKENLİ İRİNLİ KESECİKLİ CİLT HASTALIKLARI

İrinli kesecikli deri hastalıkları, üstderide irinli kesecikler oluşmasıyla tanımlanan ve çoğunlukla enfeksiyon özellikleri gösteren hastalıklardır.

Mikrop kökenli olmayan irinli kesecikli deri hastalıklarına daha geniş yer verebilmek için, burada enfeksiyon kökenli irinli kesecikli deri hastalıklarının yalnızca en önemlilerinden sözedeceğiz.

ÇAKMAK HASTALIĞI

Okul çağındaki çocuklarda sık görülen sıvı dolu kesecikli ve irinli kesecikli bir streptokok enfeksiyonudur. Çakmak hastalığının (impetigo) yerleşme alanı yüz ve saçlı deridir; sıvı dolu kesecikler, irinli kesecikler ve kabuklar biraradadır.

Yeni doğmuş çocuklardaki salgın özellikli çakmak hastalığı

Kreşlerde yaygın salgınlara yolaçan, stafilokok kökenli bir çakmak hastalığıdır. Doğuştan frengili çocukların el ayası ve ayak tabanlarında görülen frengi kökenli sıvı dolu büyük keseciklerden ayırdedilmesi gerekir. Frengili çocuklarda, derinin yüzeyi bakır gibi kırmızı bir renk almış, üstünde sıvı dolu kesecikler ve irinli kesecikler gelişmişlerdir. Treponemalarla dolu bu bozunlar, zamanla kuruyarak kabuklar oluştururlar.
MİKROP KÖKENLİ OLMAYAN İRİNLİ KESECİKLİ DERİ HASTALIKLARI

Bazı irinli keseciklerde hiç bir bakteri, virüs ya da mantar bulunmaz. Temel bozun, üstderi altında yerleşmiş içi irin dolu bir keseciktir ve ilgili hastalık ne olursa olsun dokusal özelliği değişmez ; Süngerimsi diye nitelenen çok gözenekli bir irinli kesecik.

İrinli kesecikli sedef hastalığı

Hastalık bazen tek bir bölgede, bazı hastalıklarda ise birkaç bölgede yerleşir; irinli kesecikler el ayaları ve ayak tabanlarmdadır.

Uçuk biçimli çakmak hastalığı

Kaposi ve Hebra tarafından tanımlanmış olan bu hastalık, yalnızca gebe kadınlarda görülür. Mikrop kökenli olmayan birçok irinli kesecikle örtülü, kızartılı-pullu bozunlar biçiminde yansır. Bu tabloya ciddi genel durum ve iç organ (özellikle böbrek) bozuklukları eklenir.

Hallopeau’nun sürekli akrodermatiti

Nedenleri henüz anlaşılamayan bu hastalıkta irinli kesecikler, sıvı dolu büyük kesecikler ve kızartılı-pullu deri bölgeleri görülür. Her zaman tırnakların çevresinde başlayan bozunlar, el ve ayak parmaklarına yayılır. Sürekli tekrarlayarak 10-15 yıl kadar sürer. Tırnak biçim bozuklukları ve parmak körelmeleriyle sonuçlanır.

Hastalığın pekçok klinik biçimi vardır ve disidroz, egzama, tırnak çevresi iltihabı, irinli kesecikli sedef hastalığı ve uçuk gibi hastalıklardan ayırdedilmesi güçtür.

Yerel ışın tedavisinden ve hidroksikinolein tedavisinden bazen iyi sonuçlar elde edilmektedir.

Saydam tabakaaltı irinli kesecikli deri hastalığı

Sneddon ve Wilkinson’un tanımladıkları haftalıkta, irinli kesecikler daha öncekiler gibi ortak dokusal özellikler göstermezler; bu hastalıkta bozun, son derece yüzeyseldir. Uzun süre uçuk biçimli deri iltihabıyla karıştırılmış olan hastalığın geleceği iyidir ve genel durumu etkilemez.

Mikrop kökenli olmayan irinli keseciklerin tedavisi

Tedavileri oldukça güç, sonuç genellikle olumsuzdur. Uygulamalarda en çok vitamin tedavisinden yararlanılır.

Yerel tedavide, bozunların görünümüne göre mikrop kırıcılar (permanganat), indirgeyici maddeler (katran) ve kortizon pansumanları uygulanır. Bu tedaviler hastalıkları hafifletseler de, tekrarlamaları önleyemezler.

Hallopeau’nun sürekli akrodermatiti, mikrop kökenli olmayan bir irinli kesecikli hastalıktır. Tırnak uçlarından yayılmaya başlayan irinli kesecikler, üçüncü el parmağının körelmesine neden olurlar. Üçüncü parmakta görülen sedef hastalığındakilere benzer noktalar, bu hastalığın sedef hastalığıyla yakınlığının kanıtıdır.