Sağlık

KERATOZLAR

En niteleyici görünümleri, boynuzsu tabaka hücrelerinin çoğalmasıyla ortaya çıkan derinin kalınlaşması ve sertleşmesidir.

Yerel ya da genel bir yerleşim gösteren keratozlar, kalıtımsal deri hastalıklarının bir bölümünü oluşturan Darier hastalığı, iktiyoz ya da el ayası ve ayak tabanı derisi keratozlan gibi çeşitli hastalıkları içerirler.

KIL KERATOZLARI

Kıl keratozlarının en yaygın biçimi, çoğunlukla kadınlarda ortaya çıkan kıl keratozlarıdır.

Bozun, bir toplu iğne başı büyüklüğünde, ucu kuru, sivri bir çıkıntıdır; bir kıl keseciğinin çevresine yerleşmiştir. Bu yüzden, ortasında genellikle körelmiş bir kıl bulunur.

Beyaz ve kırmızı renkli bozunlarm yerleşme bölgeleri, kolların ve bacakların arka dış yüzleri, kalça, kabaetler ve karın çevreleridir. Sözkonusu bölgelere sert ve pürtüklü bir görünüm kazandırırlar.

Kıl keratozlarına erkeklerin yüzlerinde çok ender raslanır; ortaya çıktıklarında alın, saçlı deri ve çene açılarında yerleşirler. Bozunda, merkezdeki sert boynuzsu tabaka belirgin olarak deri yüzeyinden birkaç milimetre yükselmiştir. Yittiklerinde, yerlerinde geçmeyen körelmeli nedbeler bırakırlar; sonuçta derinin o bölgesinde bir daha kıl bitmez.

Keratoz, çocukluk ya da ergenlik çağında ortaya çıktığında, erişkin yaşta ağır ağır hafiflemesi umut edilebilir; ama aslında, ömür boyunca deri kuru ve pürtüklüdür.

Tedavide yerel yumuşatıcılar kullanılır. Ama bu maddeler uzun süre etkili olmazlar. Uygulamayı hastalığın evrimi boyunca sürdürmek gerekir. Rezorsin ve salisilik asit gibi indirgeyicilerden de geçici olarak yarar sağlanabilir.